Indonesische Eilanden



De Republiek Indonesie is een land dat bestaat uit meer dan 17.500 eilanden. De hoofdstad is Jakarta en ligt op het eiland Java.
Met een inwonersaantal van ruim 240 miljoen is Indonesie het op vier na grootste land van de wereld. Op het eiland Java wonen al meer dan 130 miljoen mensen. Daarmee maken de Javanen 42% van de Indonesische bevolking uit.
De officiele taal is Indonesisch. Daarnaast zijn er ook vele honderden lokale talen van de diverse etnische groeperingen die op de verschillende eilanden wonen.
De bevolking van Indonesie is overwegend moslim, maar op enkele eilanden hebben de bewoners een andere religie. Op Bali zijn de bewoners voornamelijk hindoes en op Flores katholiek.
De eilanden van Indonesie liggen verspreid over drie tijdszones: GMT+7, GMT+8 en GMT+9.
Het woord Indonesië betekent letterlijk 'Indische eilandengroep'. De belangrijkste Indonesische eilanden zijn Bali, Java, Kalimantan, Molukken, Nieuw Guinea, Sulawesi en Sumatra.


Sunda Eilanden en de Sundaboog

Een deel van de eilanden van Indonesie wordt ook wel de Soenda Eilanden genoemd. Daarbij wordt een opsplitsing gemaakt in de Grote en Kleine Sunda Eilanden. Tot de Grote Sunda eilanden behoren Borneo (Kalimantan), Java, Celebes en Sumatra. Onder de kleine Sunda-Eilanden (Nusa Tengarra) vallen onder andere Bali, Flores, Sumba (Soemba), Timor, Komodo, Lombok en Sumbawa (Soembawa).

Deze Sunda eilanden maken deel uit van de Indische Archipel of Sundaboog. De boog vormt de grens tussen de Indische Oceaan en de Grote Oceaan en is een zeer actief vulkanisch gebied. Het landschap van de meeste eilanden wordt overheerst door de aanwezigheid van vulkanen. De bekendste vulkanen van de Sundaboog in Indonesie zijn:
de vulkanen Bromo, Merapi, Dieng op Java, de vulkaan Kelimutu op Flores, de vulkaan Gunung Agung op Bali, de vulkaan Gunung Rinjani op Lombok, de vulkaan Wangga Meti op Sumba, vulkaan Tambora op Soembawa, en de vulkanen Talang (of Salasi, Sulasi), Merapi en Sinabung op Sumatra.

>>> Meer informatie over: vulkanen in Indonesie.


Wallacelijn

De Britse wetenschapper Alfred Wallace beschreef in zijn boek "The Malay Archipelagode" (1869) de scheidslijn tussen de Indonesisch Aziatische en Australische planten - en dierensoorten. Deze zogenaamde Wallacelijn geeft de grens aan tussen de Aziatische en de Australische flora en fauna. De lijn loopt grofweg van noord naar zuid langs de rand van het Australische continent tussen Kalimantan en Sulawesi en door de diepe straat van Lombok, tussen de eileanden Lombok en Bali. Westelijk van deze lijn zijn de flora en fauna voornamelijk Aziatisch, oostelijk hiervan overwegend Australisch.